«Eλα μωρέ»…


Τελικά πονάνε οι καρδιές. Ραγίζουνε και σπάνε. Όπως και τα όνειρα.
Από μικρό παιδί άκουγα πάντα μη αυτό θα σπάσει, μη εκείνο θα χαλάσει. Κι αν τελικά έσπαγε το κολλούσαμε, κι αν τελικά χάλαγε το φτιάχναμε. και άκουγα από ξένους έλα μωρέ παιδί είναι. Και θα σπάσει και θα χαλάσει. Γεροί να είστε να κολλάτε και να φτιάχνετε.
Μεγαλώσαμε και η κατάσταση άλλαξε κάπως. Δεν παίζαμε πια με παιχνίδια. Έτσι αρχίσαμε να παίζουμε με κάτι πιο ενδιαφέρον. Με ανθρώπους. Μόνο που εκεί δεν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα. Αν κάτι κάναμε λάθος δύσκολα θα ερχόταν η επανόρθωση. Παρ’ όλα αυτά το δοκιμάζαμε. Και αν κάτι πήγαινε στραβά λέγαμε, έλα μωρέ μαθαίνουμε να είμαστε πιο προσεκτικοί στο μέλλον. Και κάπως έτσι πέρασε ο καιρός και μάθαμε, μάθαμε οτι τα «έλα μωρέ» πονάνε περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε. Γεμίσαμε σημάδια, σημάδια που δεν φεύγουν με την πάροδο του χρόνου. Είναι εκεί για να μας υπενθυμίζουν πόσο πονέσαμε για να μην ξανασυμβεί το ίδιο. Που τα πουλάμε αυτά; Ξέρω πολύ καλά όπως κι εσύ οτι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πληγώνει και πάντα ένα «έλα μωρέ» που θα σώζει την κατάσταση. Ή πιο σωστά που θα σώζει την αξιοπρέπειά μας.

Advertisements
This entry was posted in ABOUT ME. Bookmark the permalink.

One Response to «Eλα μωρέ»…

  1. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όχι «μωρέ»… τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι!
    Εδώ σου μιλάει μια χιλιοσπασμένη καρδιά… αλλά όχι ψυχή, δες τη διαφορά…
    Εξηγούμαι, μετά από δυο γάμους, παιδιά και εγγόνια, είμαι στην ευχάριστη θέση να σου δηλώσω, πως ΟΛΕΣ οι πληγές επουλώνονται, μόνο αν εμείς οι ίδιοι το θελήσουμε και αυτό θέλει δουλειά! 😉
    Ο Γιουνγκ δίνει μια απλή συνταγή σε τρία στάδια:
    1. Συνειδητοποίηση του προβλήματος.
    2. Δράση. (Εδώ είναι η δουλειά, βάζω ένα στόχο που είναι ΠΧ πώς κανείς ν΄αποκολληθεί απ΄την εξάρτηση, πχ του έρωτα ή της εμμονής με μια σχέση φιλική ή ερωτική που βασικά είναι νεκρή).
    Και δράση επίσης είναι: σταματώ να περιμένω, να ελπίζω, να ονειροπολώ, να γυρίζω πίσω, να περιμένω επανασύνδεση κλπ!) δλδ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ…στην αρχή είναι δύσκολο…αλλά ένα βήμα τη φορά και μια ωραία μέρα έρχεται η πολυπόθητη ελευθερία!
    3. Το σημαντικότερο: ΕΠΙΜΕΝΩ!!!
    ΑΦιλάκια από μια πολύ πολύ πρώην πληγωμένη καρδιά! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s