Anyway, thats life…


Είναι κρίμα να βλέπεις και να νιώθεις ότι άνθρωποι που τους θεωρούσες δικούς σου σε αγνοούν πανηγυρικά όταν χαίρονται πιο πολύ ή το ίδιο με σένα.

Και είναι θλιβερό να  ξ ε ρ ω  ότι όταν διαβάσουν την ανάρτηση αυτή όσοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους θα ταυτιστούν με μένα. Οξύμωρο, ειρωνικό και στενάχωρο, αλλά περα για πέρα αληθινό.
Μόνο ένας, ίσως δύο άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη μπορεί να νοιαστούν πραγματικά για σένα.
Αnyway, thats life…

Advertisements
This entry was posted in ABOUT ME. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s